Πολλές μπύρες, ο Mick Jagger και ένα ερώτημα.

Πολλές μπύρες, ο Mick Jagger και ένα ερώτημα.

Τρίτη βραδύ και είμαι για μπύρες με κάτι φιλαράκια. Και εκεί που έχουμε καταναλώσει μια αξιοσέβαστη ποσότητα ζύθου, προκύπτει το ερώτημα. Αν ο Mick Jagger δεν ήταν ο Mick Jagger, θα μας φαινόταν τόσο γαμάτος on stage, ή θα έμοιαζε με έναν ηλίθιο τύπο με ηλεκτρόδια σε απρεπή σημεία;

Η αλλιώς, για όλους τους super cool music starts, υπήρχε πάντα ένα μικρό χρονικό διάστημα στην ιστορία, πριν “γίνουν”, που ο κόσμος θεωρούσε αυτό που έβλεπε από too much έως κιτς;

Για να μην σας τα πολυλογώ, καταλήξαμε σε κάποια συμπεράσματα. Σε πρώτη φάση είναι πραγματικά απίστευτο το αισθητήριο του κόσμου στο fake.
Τέλος. Όταν είσαι fake ο κόσμος σε ξεβρακώνει σε χρόνο DT.

Πόσες και πόσες φορές, δεν έχουμε παρακολουθήσει σε live, πιτσιρικάδες (και όχι μόνο) να χοροπηδάνε άχαρα σαν μαϊμούδες και να χτυπάνε τα κεφάλια τους, μόνο και μόνο για “έτσι” θα έκανε ο “τάδε”.
Δεν υπάρχει πιο ξενέρωτο πράγμα, από ένα κοινό που συνειδητοποιεί πως το κοροϊδεύεις. Πως είσαι κακός poserας και δεν καταθέτεις την ψυχή σου εκείνη την ώρα, αλλά δίνεις παράσταση. Και μάλιστα με φόλα ηθοποιούς.

Η μουσική σου δεν υπάρχει. Απλά περνάει σε δεύτερη μοίρα (την κακή της μοίρα για την ακρίβεια). Γιατί; γιατί δεν είσαι cd ούτε mp3. Είσαι μια ζωντανή έκφραση μιας αμφίδρομης επικοινωνίας. Αν χαλάσεις αυτό, τα χάλασες όλα.

Σου βγαίνει να μείνεις ακίνητος για 175 λεπτά; Κάντο. Σου βγαίνει να χοροπηδάς λες και είσαι στην εθνική Πάτρας – Κορίνθου; Κάντο.

ΣΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΟΜΩΣ ή θα ήθελες να σου έβγαινε; Σκέψου το.

Ο Jagger λοιπόν, καταλήξαμε, πως ποτέ δεν θα φαινόταν ηλίθιος σε ένα stage. Γιατί αυτό που έκανε (και thanks drugs κάνει ακόμα) είναι να εκφράζεται με όποιον τρόπο του επιβάλει το σώμα του, όχι η λογική του. Χωρίς να τον ενδιαφέρει πως φαίνεται από κάποιο τρίτο. Και μάλιστα με ένα μαγικό τρόπο, σου επιβάλει αυτό που κάνει. Το ενσωματώνει στην αισθητική σου.

Αστερόσκονη; Μαγεία; Εκπαίδευση; Τύχη; Ότι και αν είναι, ο κόσμος το λατρεύει.

Καλό καλοκαίρι (υπόλοιπο, anyway). Ωρα για brain damage control

Σας αφήνω με Mick Jagger & Tina Turner, “It’s only rock n roll”.

Τα λέμε από Σεπτέμβρη με πολλά πολλά νέα!

Twitter Digg Delicious Stumbleupon Technorati Facebook

4 Responses to “Πολλές μπύρες, ο Mick Jagger και ένα ερώτημα.”

  1. έτσι είναι. Τώρα που το σκέφτομαι ίσως είναι έτσι όχι μόνο στην επικοινωνία ενός μουσικού με το κοινό αλλά σε κάθε είδους επικοινωνία. Το ψέμα γίνεται άμεσα αντιληπτό διότι καθένας έχει μέσα του την (προσωπική του) αλήθεια ασχετα αν το συνειδητοποιεί ή όχι και άσχετα επίσης αν την εκφράζει ή όχι αυτή την αλήθεια. Καλ΄λ καλοκαίρι!

  2. Συμφωνούμε!